ندیدم در جهان بهتر ز مادر
سر و جانم همه بادا فدایت
~~~✦✦✦~~~
مادر ای معنی ایثار، تو گل باغ خدایی
توی روزگار غربت با غم دل آشنایی
می‌نویسم از سر خط، مادر ای معنی بودن
می‌نویسم تا همیشه، تویی لایق ستودن
~~~✦✦✦~~~
هر سال منم عبد عطایت مادر
خوشبخت شدم من از دعایت مادر
نوروز که قابلی ندارد بی‌بی
صد عید، الهی به فدایت مادر
~~~✦✦✦~~~
کاش مرکز اهدای جوانی هم بود …
آنگاه تمام جوانی‌ام را اهدا می‌کردم به آن زنی که:
تمام جوانی‌اش را پای من گذاشت.
شرمنده‌‌ام “مادر”
~~~✦✦✦~~~
الهی من بمیرم جای مادر
به چشمانم بمالم پای مادر
به یاد لای‌لای بچگی‌ها
منم با هی‌هی هیهای مادر
به یاد زحمت بسیار بابا
ببوسم دست بی‌همتای مادر
~~~✦✦✦~~~
کاش باشی و بتوان شامه پر کرد از بوی تو،
ای شب‌بوی شب‌های بی‌بوی من.
کجایی ای منِ من؟
کجایی ای من؟
تا جانی دوباره بخشی این من را …
بی تو این من تهی است، هیچ است و پوچ
با تو این من، من است.
آری با توام ای مادرم …
روحت شاد و آرام مادرم …
~~~✦✦✦~~~
مادرم
در نگاهت خستگی معنا نداشت
وسعت پاک تو را دریا نداشت
آه ای جاری‌تر از خورشید خوب
کاشکی هرگز نمی‌کردی غروب
شادی روح مادران رفته به آسمان صلوات
~~~✦✦✦~~~
دنیا ارزش پا کوبیدن به شکمت را نداشت.
ببخش مرا مادر
شعر فکر کردن , شعر در مورد فکر کردن , شعر درباره فکر کردن , شعر در وصف فکر کردن
شعر در وصف درگذشت مادر
مادر، من هرگز بهشت را زیر پایت ندیدم،
زیر پای تو آرزوهایی بود
که به خاطر من از آن گذشتی، در آن دنیا حلالم کن.
مرا ببخش مادر.
~~~✦✦✦~~~
مرا آن روز شادی بود در سر
که سر می‌بود بر زانوی مادر
چراغ خانه‌ی ما گشته خاموش
که مادر نیست اندر خانه دیگر
~~~✦✦✦~~~
دم رفتن است باری نظری که تا ببینی
که چگونه خانه بی تو، به عزا نشسته مادر

زنم از دیده بر دل روی مادر
منم مست کمان ابــروی مادر
گل از خجلت نقابی بر رخش زد
چو آمد عطر مشکین بــوی مادر
 
شعله ای خاموش گشت و خانه ای بی نور شد
گوهر ارزنده ای پنهان به خاک گور شد
مادر شایسته ای زین عالم ناپایدار
روشن آن دیده که رویش می دید
~~~✦✦✦~~~

دگر آغوش مادر جای ما نیست
دریغا دامنش ماوای ما نیست
از آن روزی که از دار فنا رفت
کسی غمخوار و هم آوای ما نیست
~~~✦✦✦~~~

مادرم ای رفته در خوابی دراز
یاس هایت توی ایوان گشته باز
گرچه گل هایت همه تنها شدند
با شقایق های آن دنیا بساز
~~~✦✦✦~~~

لالایی مادر خوبم لالایی
یه دور از رنج و غم پیش خدایی
همیشه با خدا بودی به دنیا
یقین تا حشر هم پیش خدایی
~~~✦✦✦~~~

فرشته زیر خاک! این باورم نیست
که دیگر سایه‌ او بر سرم نیست
نمی‌بینم به غیر از غصّه و غم
به دنیایی که در آن، مادرم نیست
 

برایم سایه‌ی سر بود، مادر
نه گویا چیز دیگر بود، مادر
به دنیایم اگر چیزی نمی‌ماند
فقط ای کاش مادر بود، مادر
~~~✦✦✦~~~

برایم یار و یاور کاش می‌ماند
کنارم روز دیگر کاش می‌ماند
فغان و درد و آه و اشک و افسوس
نگاه گرم مادر کاش می‌ماند
~~~✦✦✦~~~

ز سر شد سایه‌ات کوتاه، مادر
جهانم شد مصیبت‌گاه، مادر
سخن آموختی، رفتی، نمانده ست
مرا جز وای مادر! آه مادر
~~~✦✦✦~~~

این چه شمع است که خاموش نگردد هرگز
مرگ مادر که فراموش نگردد هرگز
~~~✦✦✦~~~
مادر به تو سوگند که در این خانه خاموش
افسانه شادی و خوشی گشته فراموش
~~~✦✦✦~~~
مادر امروز جهان بی تو نبیند چشمم
این منم بر سر خاک تو که خاک بر سرم
 شعر برای مادر فوت شده | مادرم برگرد خیلی تنهام

قالب کلاسیک و عاطفی:

· باغی که پر از یاد تو شد، خاک من است.

· ای آسمانِ مهربانی، اینک زمینت.

· چشمی که چراغ خانه بود، خوابید اینک.

· خورشید خانۀ ما به افق پناه برد.

· مادری که دنیا را به پَهلو خواباند.

· آه که چه تنها شد دلِ روزهای ما.

· نقشِ محبتِ تو ز دلِ جهان نرود.

قالب امروزی و موجز:

· تو عطر همیشگی هوای این خانه‌ای.

· هنوز در سکوتِ در، صدایت می‌آید.

· تو اولین کلمۀ دعاهای منی.

· پروندۀ عشقت همیشه گشوده باد.

· سفر به ابدیت، تنها سفری بی بازگشتِ تو.

· تو نفسِ زندگی بودی، و اکنون نفسِ یادت.

· آسمان نزدیک‌تر شد، با پروازِ تو.

· دلم را از غمت مادر شکستی
تمام رشتهها از هم گسستی
یقین دارم که در باغ بهشتی
کنار حضرت زهرا نشستی.

· مادر به زیر خاک چه خوش آرمیدهای
ای باغبان ز گلشن خود دل بریدهای
مادر چه شد که به همه مهر مادری
دست از من و تو ثمرانت کشیدهای.

· قلبم شده رنجور ز هجران تو مادر
فکرم شده اینگونه پریشان تو مادر
هر لحظه کنم آرزوی روی تو افسوس
دستم شده کوتاه ز دامان تو مادر.

· دگر آغوش مادر جای ما نیست
دریغا دامنش ماوای ما نیست
از آن روزی که از دار فنا رفت
کسی غمخوار و هم آوای ما نیست.

· مادرم رفت و ز داغش همه را گریان کرد
خانه قلب مرا از ته دل ویران کرد
داغ جانسوز تو مادر ابدیت خواهد بود
چون غم تو همه اعضای مرا ویران کرد·

اینجا بهشت آرزو در زیر خاک است
آرامگاه مادری مظلوم و پاک است.

· این چه شمع است که خاموش نگردد هرگز
مرگ مادر که فراموش نگردد هرگز.

· زندگی باغ و بهارش مادر است
آفتاب و چشمه سارش مادر است
هر که را بینی به دنیا سربلند
اولین آموزگارش مادر است.